Gezip gördüğüm heryersin sen
Geceleri ufkuna daldığım deniz
Ayaklarımı ılık suyunda çırptığım körfez
Gözlerimi dikebildiğim herşeysin sen...
  Dokunup hissettiğim heryersin sen
  Sarmaşıklarla süslü o kiremit duvar
  Eskilerden kalma toprak yollar
  Tenimi titreten herşeysin sen
Duyup duyabileceğim heryersin sen
Yemyeşil deryanın anka kuşu
Bitiminde ormanın çağlayan su
Taklit bile edemeyeceğim herşeysin sen
  Söyleyip susamadığım heryersin sen
  Kelimelerimi şekillendiren mabed
  Gel sözlerinle bana hükmet
  Şiirimi susamadığım herşeysin sen
Bakıp doyamadığım heryersin sen
Gelişini sabırsızlıkla beklediğim tanyeli
Sıcacık gözlerindeki zümrüt yeşili
Bakıp, bakıp doyamadığım herşeysin sen...

işte buna ve hatırasına hayranım..

ben senin en çok gülüşünü sevdim

Ben senin en cok sesini sevdim
Bugulu cogu zaman, taze bir ekmek gibi
Once aska cagiran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili

Ben senin en cok ellerini sevdim
Bir pinar serinliginde, kucucuk ve ak pak
Nice guzellikler gordum yeryuzunde
En guzeli bir sabah ellerinle uyanmak

Ben senin en cok gozlerini sevdim
Kah cocukca mavi, kah inadina yesil
Aydinliklar, esenlikler, mutluluklar
Hic biri gozlerin kadar anlamli degil

Ben senin en cok gulusunu sevdim
Sevindiren, icimde umut cicekleri actiran
Unutturur bana birden acilari, guclukleri
Dunyam aydinlanir sen guldugun zaman

Ben senin en cok davranislarini sevdim
Gucsuze merhametini, zalime direnisini
Haksizliklar, zorbaliklar karsisinda
Vahsi ve magrur bir disi kaplan kesilisini

Ben senin en cok sevgi dolu yuregini sevdim
Tum cocuklara kanat geren anneligini
Nice sevgilerin bir pula satildigi bir dunyada
Sensin, her seyin ustunde tutan sevgini

Ben senin en cok bana yansimani sevdim
Bende yeniden var olmani, benimle butunlesmeni
Mertligini, yalansizligini, dupdurulugunu sevdim
Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...

UMIT YASAR OGUZCAN

Belki görüşemeyiz bir daha
Kim bilir...
Mesela geçemeyiz o yoldan
Basamayız dar lale sokağın taşlarına
Bakamayız koca şehirde gözlerimize
Kim bilir...
Belki hayat olmaz bu kadar güzel
Ararım ellerini bulamam belki
Kapatır gözlerimi hayalinle avunurum
Köhne bir sokağın köşesinde titrer dururum
Kim bilir...
Ah sevgilim belki duramam buralarda
Öyle gereksin yada hayat sürüklesin zorla
Belki tutamam ellerinii...
O sebepten sen al kalbimi
Zaten hep senindi...